η ωραιότερη σκέψη

Θα ξυπνήσω μια μέρα

και θα έχω όλα όσα χρειάζομαι

την ωραιότερη πρώτη σκέψη

και κάποιον να την μοιραστώ

γιατί δεν την βαστάω τη μοναξιά

την παλεύω, αλλά δεν την αντέχω

βρωμάει

και τα κόκκαλά της

είναι τσακισμένα

ένα βάρος μόνιμο να κουβαλάς

 

Θα ΄χω την πιο όμορφη σκέψη

κι αυτή θα είναι οποιαδήποτε σκέψη

ξεαγχωμένη, μεγαλειώδης ή ταπεινή.

Ομολογία δίχως φόβο

 

 

Advertisements

Τόμεκ

tumblr_ned5uyaQB11rp6pkao1_250.gif

Η κατανόηση της σειράς των λέξεων μέσα στο νου είναι σκέτη πάλη. Κάπως γίνεται κι όλες μοιάζουν δίσημες. Αυτές παράγουν τις σκέψεις. Κισσός. «Είμαι και δεν είμαι καλά, έχω τύψεις, αλλά και δεν έχω, ελπίζω, όμως είμαι απελπισμένος. Προσδοκώ, αλλά θέλω να καίγομαι στο εδώ και τώρα». Δεν είναι δύσκολο να συμβεί αυτό. Η δυσχέρεια βρίσκεται στην αποδοχή, πως δεν πρόκειται για δυσθυμία ή τρέλα. Είμαι δύο. Είμαι μια σχέση παράλληλη.

Τις περισσότερες φορές το προσεγγίζω, μιλώντας φωναχτά, «Έλα, τι μας δίνει χαρά; Ας κάτσουμε δυο λεπτά στο παγκάκι, ας σκεφτούμε. Δεν μπορεί. Πρέπει να είμαστε κοντά. Θα το βρούμε. Έλα μύρισε, μύρισε τον αέρα!»

Είναι που χρειάζεται ένας σκοπός για κάθε μια ανάσα, που διαρρέει από το έγκατα. Αναπνοές συνείδησης. Όχι εύκολη ανάσα δίχως κόμπους και πάμε παρακάτω. Σ Κ Ο Π Ο. Τον κόμπο δεν τον γλιτώνεις, έτσι κι αλλιώς. Τον λύνεις, όταν τα χέρια σταματήσουν να είναι ιδρωμένα.

Κι άμα λέμε σκοπό, μην πάει το μυαλό σε φιξαρισμένες ζωές. Αυτά δεν γίνονται. Θα ήταν χάλια, σαν μαλλιά καλοχτενισμένα, που στερεώθηκαν με λακ.

Είναι περισσότερο μια ποθούμενη κατάσταση. Η δυνατότητα να φαντασιωθώ εδώ και τώρα μια ζωή. Μια στιγμή από μια ζωή.

Με μια μυρωδιά, ένα μικρό ακαριαίο σκίρτημα λαχτάρας στο στήθος, τις παραινέσεις κάποιου αγαπημένου ποιητή σφιχτά στο χέρι ή ενός φίλου, φορώντας πιθανά ένα ανοιχτόχρωμο μπλου τζιν κι ένα κρουαζέ μπλουζάκι από μέσα. Πάντα περπατώντας, και ποτέ σε χώρο κλειστό. Κάποιος να με περιμένει για να βγάλουμε τη δουλειά, κάποιος να με περιμένει να πούμε όσα δεν λέγονται, κι ό,τι απλούστερο, να γελάσουμε ή να κοιταζόμαστε σιωπηλοί. Να με περιμένει εκεί, που θα περιμένω. Συγκερασμοί και Συζεύξεις.


a-short-film-about-love
A short film about love/Krzysztof Kieslowski

[Και μια μορφή κάνει σα να χορεύει εμπρός μου

προσπαθώντας

τι;

δεν έχει τίποτα για μένα.

Ο υπερβάλλων ζήλος της σαγήνης

άδικος κόπος

αν και τίμιος

ασυγχρώτιστα Είναι

Ίσως κάποια άλλη φορά.

Η μοναχικότητα παίρνει την θέση του Θεού και

πρέπει να προτιμάται

ειδάλλως, πρόκειται για στυγνή δολιοφθορά.

Δεν είμαι αυτό.

Γύρισε το νύχι μες το κρέας

κάτι να διακόψει με εφησυχασμό

την πονερή διαδικασία, γυρεύω

το νεύμα συνεννόησης

σπανιότερο κι από την εμφάνιση Του.

Ως την αόρατη χειραψία

ωσότου ο όμορφος Τόμεκ πάψει

να αυτοτραυματίζεται.]