τα ανακουφισμένα

 

στο ριλίφ

να θυμώνω ωστόσο, με τους γέρους στα λεωφορεία, που βρίζουν τους ξένους

τους αλλόθρησκους, τους αλλοχρώματους, κι ό,τι υπάρχει σε Άλλο

«άντε ρε κωλόγυφτε, τελείωνε» λέει το βδέλυγμα

την ώρα που ο Άλλος, σταμάτησε την κυκλοφορία για να αφήσει τους πεζούς να περάσουν

-Θείο κρατιόμαστε από την ίδια χειρολαβή. Πρόσεχε.

Και η άλλη μπαίνει τσαμπουκάς από την Αντιγονιδών να βρίσει για την καθυστέρηση

«μα κύριε Αυτέ μου, λεωφορειατζή μου, τι αργοπορία! Έχω και καλεσμένους στο σπίτι, τι θα λένε;!»

κατέληξε να την πέφτει στον οδηγό και να χαχανίζει

αυτό μ’ άρεσε, εντάξει

πρέπει λένε, τα άγχη να τα αφήνεις έξω από την πόρτα

μπήκα, βρήκα το φαΐ, ας πούμε το ξεπέρασα, κι αυτό και την βρόχα

και την αναμονή 50 λεπτών και κάτι άλλα από παλιά

στο ριλίφ, σου λέω

έκανα και φάκελο στην επιφάνεια εργασίας με τα ανακουφισμένα

στο ριλίφ, βραδάκι βρόχας σεπτεμβριάτικης

τρώγοντας ξαναζεσταμένα μακαρόνια από το μεσημέρι

με κόκκινη καυτερή σάλτσα

τόσο λαίμαργα, που κοντεύω να πνιγώ

είχα φύγει νηστική

νερό