το μείζον ζήτημα των προσδοκιών για την ζωή

 

τηςκικης

 

Είναι ωραίες οι ζωές σας, αν έστω

μια φωνή στον κόσμο αντανακλά το οικείο φως

έπειτα, ένα σπίτι, μια αυλή, ένα ταλαίπωρο μπαλκόνι στη Ρακτιβάν, κάτι.

Αν έστω τοποθετήσατε κάπου εκεί, με τα ίδια σας τα χέρια

ένα σκαμπό, καμιά μπουκαμβίλια ή αν μετατρέψατε το ξεραμένο της υπόλειμμα σε τασάκι

για να συζητιούνται γύρω από το αυτοσχέδιο αυτό έδρανο

οι περιρρέουσες μεταβολές.

 

Είναι ωραίες οι ζωές σας, αν γίνονται δεκτοί

οι μη εξευγενισμένοι τόνοι της φωνής με λαχτάρα, έστω με εύνοια

αν κάποιος δε, κλέβει επανειλημμένα γουλιές

από τον καφέ σας, τότε είστε πανευτυχείς.

 

Κι αν δεν είναι ωραία η ζωή σου, πιάσε, άγγιξε

πιάσε κουβέντα με έναν άγνωστο

εγκατέλειψε καμιά ώρα το σπίτι της μάνας, αφού πεις ευχαριστώ

τράβα νοίκιασε ένα δυάρι, γέμισέ το

βιβλία και φίλους ή πατάτες. Ότι σου κάνει κέφι να είναι μπόλικο.

Τραγούδα

πλησίασε τον γκόμενο, δοκίμασε. Και πως μ’ αρέσει

αυτό το ουσιαστικό…

γεμίστε μαζί τα τασάκια, τον αδειανό αέρα, την ησυχία που βαριέται, με κουβέντες

και ουρλιαχτά, γεμίστε τον κάδο της τουαλέτας.

Προπαντός,

άφησε αγόγγυστα να πιουν από το ρημάδι το ποτήρι σου. Τι σιχαίνεσαι;

 

 

 

 

Υ.Γ Η φωτογραφία είναι της Κικής.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s