ρίψη πολλοστή

 

Ζω μέσα σε ένα ζευγάρι ρουθούνια

 

η γριά με τα μουστάκια ευχαριστεί για το κέρμα

ολόκληρο ευρώ την σκλάβωσε

η παράξενη κοπέλα με χαιρέτησε πάλι

φορούσε περούκα, μαύρο πλαστικό μαλλί

κι από κάτω δυο τούφες καστανές να κρέμονται

λέει δήθεν ότι τα ‘βαψε

νομίζει πως με λένε Μαράκι, έτσι με φωνάζει

κάθε που με συναντά στο λεωφορείο

και υποκοριστικό, λόγω συμπάθειας

το έμαθα και γυρνάω, την έχω διορθώσει, δεν το συγκρατεί

τι σημασία έχει;

θα μπορούσα ακόμα να της αποκαλύψω, ότι φοράει μια περούκα

αυτό θα την σόκαρε και δεν το επιθυμώ

 

Ζω μέσα σε ένα ζευγάρι ρουθούνια

η δική μου αναπνοή πνίγει τη μήτρα μύτη

η υγρασία σκορπίζεται ασθμαίνοντας κι αυτή

ξημερώματα

και πως χωρώ και πως δεν χωρώ εκεί μέσα

εγώ ξέρω

 

 

david moreno

 

Advertisements