τα πουλιά

7e403b7bfd466c095c8dbccdb1807732

Αν ξεχνιέται κανείς από την παλιά του ζωή,

με ιδρώτα και τρέμουλο και πόνο στο στήθος

το καταφέρνει

την βλέπει ξέμακρη, θολή

μια Κατερίνη αθέατη από το λιμάνι σε μέρες ομιχλώδεις

αναγνωρίζει πια τα σημάδια της μνήμης

που θάβονται ένα ένα

μια μνήμη που τιμήθηκε, μπορεί και όχι

τι να τις κάνεις τις εθνικές εορτές; βίαιου

ξεριζωμού θυμητάρια. Κράτα τη «ρίζα».

Σήμερα, τα κόκαλα πιο πολύ προεξέχουν

και οι τρίχες είναι κοντύτερες για να αναγεννηθούν

σα να υφαίνουν δρόμο

κομμάτι του προαναφερθέντος κόπου

σταθερές, μονάχα η κόρη του ματιού, ένα μειδίαμα

μερικές κινήσεις των χεριών με τα στραβά δάχτυλα

ανασύσταση αναπνοής

στην εκ νέου νοηματοδοσία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s