κολλημένες τσίχλες

Στα βιβλία

στον Σαρτρ, τον Καστοριάδη, τον Ρίλκε και τον Εμπειρίκο

την Μαλβίνα μου

στο ίδιο το ράφι κάθε βιβλιοθήκης σαν κατασκευή

στις μουσικές που ερμηνεύονται βαθιά

σε όλα τα βαθιά, θάλασσες, τρύπες, πληγές

στους καφέδες, κρύους και ζεστούς, πάντα κοφτή η ζάχαρη

στις βόλτες τις ατέρμονες με βήματα ανάλαφρα

σε πεζοδρόμια με κολλημένες τσίχλες και κοινή αντιληπτικότητα

μα που πήγε;

στα μονά κρεβάτια που δεν πρόλαβαν να γίνουν διπλά

στα μοιρασμένα ρούχα που ξώμειναν

στην ασφάλεια που ηρεμούσε τα στομάχια και γαλήνευε τα μεσημέρια

ακόμα στα κλεφτά

στο αιώνιο βλέμμα, αναπαραχθέν από το μυαλό

στα ‘λεγε όλα, δεν έβλεπες

στο κομμάτι που λείπει

στο κομμάτι που πέταξε και χέρι δεν θα φυτρώσει

θα με βρεις

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s