κάνει ζέστη ακόμα

Είναι μεσημέρι, κάνει ζέστη ακόμα, αλλά εδώ, στον τρίτο, αισθάνεσαι απαλό αεράκι. Η μπαλκονόπορτα ορθάνοιχτη. Έτσι, η κουρτίνα σουλατσάρει, χαϊδεύει λίγο τα βρώμικα πλακάκια του μπαλκονιού. Λερώνεται.

Η γειτόνισσα κατέφθασε, όπως κάθε μέρα, ίδια ώρα, κρατώντας αυτή τη φορά, εκτός από την δερμάτινη τσάντα, δυο ποτήρια γρανίτα για τα παιδιά της. Κόκκινο χρώμα βλέπω. Μαντεύω κεράσι ή φράουλα.

Φαινόμενα απλά. Καμιά απαίτηση υψηλών επιπέδων συνείδησης. Αν την έχεις εξασκήσει – σκίσει, την πάτησες. Σε ερεθίζει το πέρα-δώθε της κουρτίνας και σε παγώνει στα 20 μέτρα η γρανίτα. Ξύνω το κεφάλι με το μολύβι. Ναι, το κεφάλι, όχι το μυαλό. Όχι, δεν ξύνω το μυαλό. Μια φαγούρα ήταν. Όχι, δεν σκέφτομαι τα δόντια σου πως δαγκώνουν, αλλά πως χαμογελούν.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s