Εισάγομαι

Η ειλικρίνεια της στιγμής είναι ο οδηγός, που κατά τη Μαλβίνα, «δεν συνιστά αλήθεια». Διαφωνώ με αυτό, την ίδια στιγμή, που συμφωνώ, αλλά όπως και να ‘χει, μια διαδικασία, ή έστω προσπάθεια καμουφλάζ απέναντι στα έσω, είναι άτοπη. Εκτός, αν είσαι χαμαιλέων. Ελάχιστα με απασχολεί η απόκρυψη. Αντιθέτως, στο άβολο ξεγύμνωμα τίθεται πάντα ο στόχος. Στην αμηχανία. Παρανομαστές σε μια πορεία, ώσπου να φτάσεις να ακουμπήσεις από την μικρότερη αλήθεια, μέχρι το μεγαλύτερο αφήγημα αυτής και τη μετέπειτα, αναπόδραστη αποδόμηση. Οι λέξεις ντύνουν το συναίσθημα, α-καμουφλάριστες. Για να επιτρέπουν τη μεταστροφή των αδυναμιών, που μοιάζουν να ζητούν αδιάλειπτα έλεος, τίγκα στη νευρικότητα, σε μείζονα δύναμη, γνωρίζουσα εαυτόν. Ασουλούπωτον. Με παραδεδεγμένη την ροπή στις αναιρέσεις, προσθέτοντας και αφαιρώντας συνεχώς μέσα στην πράξη. Φλερτ με τα γκρεμνά.